Jam Ci Pszczelarz Jan Mieszczyński

 

Jam Ci Pszczelarz

Jan Mieszczyński

Z Prastarego Grodu 

Gniew

Kiedy wiosna 

Buchnie majem

I do swych pszczół

Wraca Dobry Pszczelarz Jan

Jest przy ulach

Bardzo wcześnie

Zaraz u zarania dnia

I otwiera drzwi i okna

Także zaraz skoro świt

Pszczoły lecą tu gdzie Wisła

Gdzie błękitem woda lśni

Tyle kwiecia nad brzegami

Każdy kwiat to 

Raj dla pszczół

Jan pszczołami 

Jest zachwycon

Gotów by im pomóc

Zbierać nektar

Gdyby potrafił

Zbierać nektar

Tak jak one

To by z miejsca

Pomógł im

Tyle jego co popatrzy

I pochwali każdą z nich

Wiosna kipi 

Każdym ulem

Wszędzie nagle

Tyle życia

Tyle życia

Co i w Wiśle

Która opatula

Jego Miasto

Gród Prastary

Miasto Gniew

Jakże dobrze 

Choć popatrzeć

Jeszcze lepiej 

Pośród swoich 

Pszczółek być być

A i miodu

Co miara

Z każdym dniem

Bogatszy Jan

Rad tak żyć

Choćby i do 

Końca świata

I to wcale

Nie jest żart

I tak słoik  za słoikiem

I słoików 

Cały rój

Dłonie w miodzie

Jakże mocno urobione

Tak pracuje 

W miodzie Jan

Wiatr mu dmucha 

Echo dzwoni

I za dniem tak

Mija dzień

A na wieczór urobiony

Nic tylko

Zapada w sen

A śpi tuż

U stóp 

U stóp Gniewskiej Katedry

 Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

28. 04. 2026